Nasi uczniowie w Przeglądzie Teatralnym MASSKA

Wstęp: 

Dnia 24 listopada w Teatrze Atelier imienia Agnieszki Osieckiej uczniowie klas 1a, 1d oraz 2a uczestniczyli w Przeglądzie Teatralnym MASSKA, zatytułowanym “Na drodze ekspresji 10”.

Dnia 24 listopada w Teatrze Atelier imienia Agnieszki Osieckiej uczniowie klas 1a, 1d oraz 2a uczestniczyli w Przeglądzie Teatralnym MASSKA, zatytułowanym “Na drodze ekspresji 10”. Duże znaczenie ma fakt, że aktorzy tworzący spektakle są ludźmi niepełnosprawnymi, którzy chorują m. in. na  schizofrenię, depresję czy zespół Downa.
Jak oceniają ich pracę i wkład twórczy uczniowie klasy 1d?:
                                                                                          
Sztuka w życiu każdego człowieka jest kwestią osobistą, każdy odbiera ją inaczej i w różnym stopniu bierze ją do siebie. Po wyjściu ze spektaklu Dylematy byłam pod ogromnym wrażeniem tego, jak można opisać uczucia i emocje poprzez postawę oraz sposób poruszania się. Dużą rolę odegrała też odpowiednio dobrana muzyka, która nadała temperament przedstawieniu. Z chęcią oglądam tego typu spektakle, bo od aktorów, o ile wkładają w to całe serce, zawsze bije pozytywna energia, którą ja chętnie od nich przyjmuję. (Ola)
 
Pierwszy spektakl, który obejrzałam [Powroty Małego Księcia], już na wstępie wywołał na mnie duże wrażenie, ponieważ miał być inscenizacją fragmentu mojej ulubionej książki z dzieciństwa. Sztuka wyrażała najważniejsze prawdy, które były zawarte w książce i nie była trudna do interpretacji. Sądzę, że aktorzy włożyli duży nakład pracy i starań, by zadowolić publiczność i według mnie świetnie im to wyszło. Drugie przedstawienie [Dylematy] było trudniejsze do zrozumienia, ponieważ był to spektakl niemy, ale możliwe, że chodziło o to, by dać widzom swobodę interpretacji i każdy miał rozumieć to według własnego uznania. Jestem bardzo zadowolona, że mogłam uczestniczyć w tym wydarzeniu. (Daniela)
 
Według mnie drugi ze spektakli [Dylematy], na którym była klasa, był ciężki do zrozumienia, zdecydowanie inscenizacja fragmentu Małego Księcia była łatwiejsza do zrozumienia. Uważam, że oba spektakle były ciekawe oraz lekko zaskakujące.  (Mateusz)
 
Pierwszy raz miałam okazję oglądać tego typu sztukę. Oba spektakle [Powroty Małego Księcia i Dylematy] były warte obejrzenia i uważam, że trzeba docenić tych ludzi, że pomimo swojej niepełnosprawnoúci chcą wychodzić do innych osób i stawiać czoła wielu przeciwnościom. Moim zdaniem takiego przedstawienia nie da się ocenićw kategoriach, czy się podobało czy nie, ale można  z dużym szacunkiem je obejrzeć i na koniec nagrodzić szczerymi oklaskami. (Ola)
 
Obejrzane spektakle wywarły na mnie ogromne wrażenie, bardzo podobała mi się gra aktorska osób przedstawiających sztukę. Według mnie tematy tych przedstawień dały wszystkim widzom do myślenia. Każdy inaczej zinterpretował te wystąpienia, co dało możliwość do głębszych przemyśleń.  (Paulina)
 
Uważam, że drugi spektakl [Dylematy] był bardzo interesujący. Inspiruje on nas do doceniania wartości, jakie posiadamy, a nie wybrzydzaniu pomiędzy wieloma rzeczami, ponieważ inni ludzie nie mają nic. Grę aktorską uważam za dobrą. (Mateusz)
 
Po obejrzeniu spektakli byłam bardzo mile zaskoczona niemalże profesjonalną grą aktorów, zaangażowaniem i odwagą wystąpienia przed tak liczną publicznością. Ucieszyłam się, gdy dowiedziałam się, że jedna z tych sztuk opierać się będzie na Małym Księciu Antoine de Sain-Exupery’ego, gdyż jest to jedna z moich ulubionych książek. Drugi spektakl [Dylematy] także wywarł na mnie ogromne wrażenie, gdyż aktorzy bez użycia słów byli w stanie doskonale wyrazić swoje emocje i odczucia w danym momencie. Bardzo się cieszę, że mogłam uczestniczyć w tak wspaniałych przedstawieniach. (Julia)
 
Pierwsza sztuka pt. Powroty Małego Księcia" przedstawiała ludzi siedzących na stacji kolejowej. Jeden z nich, tak jak Mały Książę, szukał przyjaciela. Spotykał on ludzi, którzy pokazywali, jak potraktowało ich nowe życie. Inna kobieta narzekała i zachowywała się jak róża. Pod koniec mężczyzna zrozumiał, że kobieta jest jego przyjaciółką i właśnie ją kocha. Ta sztuka bardzo mnie poruszyła, ponieważ pokazała, jak człowiek może się stoczyć bez przyjaciela. Drugi spektakl [Dylematy] było mi ciężko zinterpretować. Aktorzy pilnowali swoich krzeseł, co miało oznaczać pilnowanie swoich miejsc w życiu. Później pojawili się biedniejsi i próbowali im te miejsca zająć. Na końcu wszyscy sie godzą i tworzą jedną wspólnotę. Ta sztuka nie zachwyciła mnie tak jak poprzednia, lecz dała mi do zrozumienia, że nie można nikogo odtrącać. (Justyna)
 
Przedstawienia były bardzo pouczające, dawały wiele do myślenia. Dla osób upośledzonych stworzenie takiego spektaklu musiało być bardzo trudne, niczym wspinaczka górska, jednak widać, że pokonali tę górę i to w bardzo pięknym stylu. Te przedstawienia zostaną długo w mojej pamięci. (Jacek)
 
 
 
 
 
                                                                                                   Daniela   PodgÛrska.

Maska.jpg
Dział: