3 LO w Sopocie

17 listopada 2011r. klasa Ia uczestniczyła w przeglądzie teatralnym pt.” MASSKA, Na drodze ekspresji”.  Jest to projekt mający na celu integrację społeczną osób niepełnosprawnych i marginalizowanych. W programie przedstawiono sześć spektakli, a  uczniowie klasy Ia mieli okazję zobaczyć  trzy z nich.
Pierwszy rozpoczął się o godz. 11.00 i został przygotowany przez Teatr Ubogi Relacji, czyli osoby ze Środowiskowego Domu Samopomocy – Ośrodka Adaptacyjnego w Sopocie. Wystawili oni sztukę pod tytułem „ Anioły i kawałek ich życia”. Jest to opowieść o tym, że anioły są przy każdym z nas i pomagają nam ilekroć spotka nas w życiu nieszczęście. Ciekawą informacją jest, że autorem scenariusza jest aktor Teatru Michał Pniewski, a sam spektakl zdobył I miejsce na tegorocznym Festiwalu „Pozapozy”. Po zakończeniu się spektaklu, nastąpiła pół godzinna przerwa w czasie, której wyświetlany był film „Obcy”.  
Drugim przedstawieniem, które znalazło się w programie, było „ Laf, laf, laf”, czyli spektakl przygotowany przez grupę teatralną „Mimo to pan tego nima”. Grupa ta powstała w 2007 roku w Środowiskowym Domu Samopomocy „Nowiny” na Oruni.  „Laf, laf, laf” jest to spektakl o człowieku, który stracił miłość, człowieku, który czuje wewnętrzną pustkę i cierpi z powodu straty. Nie potrafi on żyć samotnie, więc bardzo szybko znajduje sobie kolejną miłość, która tak naprawdę wcale nią nie jest. Uczucie do nowej wybranki jest tylko lekiem, czymś, co ma pomóc mu w zapomnieniu o stracie ukochanej.  Oczywiście, związek z nową kobietą kończy się rozczarowaniem, gdyż nie ma w nim prawdziwych uczuć, a bohater znów zostaje sam. 
Trzecim i ostatnim spektaklem, jaki obejrzała Ia odbył się o godzinie 13.00 i tak jak dwa poprzednie, trwał około pół godziny. Teatr Nota Bene postanowił wystawić przedstawienie pt. „Inny”.  Spektakl ten opowiada o człowieku nieakceptowanym przez społeczeństwo i pokazuje, co dzieje się z nim oraz jakie uczucia nim miotają, kiedy zostaje z niego wykluczony.
Oglądając wszystkie trzy przedstawienia można było dostrzec przede wszystkim to, że były one wykonane z sercem i pełnym zaangażowaniem aktorów. Myślę, że każde z nich z osobna, miało do przekazania coś ważnego i miało za zadanie zwrócić uwagę widzów na pewne aspekty życia współczesnych ludzi.  Odrzucenie, samotność, strata ukochanej lub ukochanego, ciężkie sytuacje, nieszczęścia są bardzo dobrze nam znane. Czasem przytrafiają się nam, czasem komuś bliskiemu, a czasem komuś, kogo miniemy na ulicy, ale są obecne w życiu każdego z nas.
 
 
Monika Wójtowicz Ia